Hout vasthouden, maar ik denk dat het tij gekeerd is. Tenminste... vandaag zijn er toch nog geen rare, vreemde, gevaarlijke, buitensporige of gewoon ronduit vervelende dingen gebeurd.
En toch, ik ben echt blij dat de week erop zit. Voor de geschenkenbeurs van de school heb ik 278 havermoutkoekjes gebakken (recept op aanvraag, anyone?) en 50 minicake's gebakken met glazuur en kokoskorrels. Omdat ik niet wist dat er verschrikkelijk veel poedersuiker in een beetje glazuur gaat, had ik naast witte sneeuwcake's, ook een chocolade en zelfs roze variant. Ik heb alle mogelijke glazuren geprobeerd, totdat ook de benodigde ingrediënten hiervoor op waren.
Daarnaast heb ik nog 3 cakes gebakken voor de verjaardag van Lindert in de school. De oven heeft toch wel even rust verdiend!
Vrijdagavond hadden manlief en ikzelf met vrienden afgesproken op de beurs en schoonzusje was aan het babysitten. Groot was dan ook de verbijstering toen we hoorden dat er die nacht ingebroken is bij de buren (en dan nog wel net vlak voor of op het moment dat we thuiskwamen). Toch wel een eng idee.
Zaterdagnamiddag hebben we het "geschenkgedeelte" van de beurs met de kinderen afgelegd (en ze mochten allemaal 2 kadootjes kiezen) en vandaag is Bart eerst met de 3 jongsten naar de Sintshow in het Sportpaleis geweest (da's dus echt niks voor mij, zo'n chaos en drukte, ik word er alleen maar nerveus en bijzonder prikkelbaar van) en na het dutje van de sportpaleisgangers zijn we dan nog even naar het "kinderanimatiegedeelte" van de beurs geweest.
Iedereen is op, moe en rusteloos. Het is tijd voor structuur en rust (alleen moet ik dàt nog even wijsgemaakt krijgen aan de kinderen, die boven serieus aan het lawaaien zijn).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten