woensdag 21 januari 2009

one of those days

Grr... One of those days. Ik heb het gevoel dat ik een uitgerokken elastiek ben. Moeke hier, moeke daar... Af en toe heb ik het gevoel dat ik een octopus moet zijn en daar bovenop nog eens over 4 paar benen zou moeten beschikken. Man man, het was weer een gedraaf vandaag.

De 4 oudsten waren in de voormiddag naar school, maar onze lieve, kleine, schattige Finne heeft effe heel veel aandacht nodig (logisch ook, 't kind is 2,5 jaar)...

Om 12 u aan de schoolpoort geef ik Hazel haar tasje voor de tekenschool (ze werd ernaartoe vervoerd door de moeder van 2 zusjes-vriendinnen die ook op én de lagere school zitten én naar dezelfde tekenschool gaan. Bedankt Sigrid)... De koekjes die erin zitten lust ze niet. Ze geeft me haar sjaal en boekentas, propt haar boek van Fantasia in mijn handtas. Vervolgens ga ik op jacht naar Jorinde en Lindert, die allebei moe zijn en behoorlijk veel zin hebben om te kifkaffen op elkaar, wat ze dan ook met veel plezier doen! Raven komt spontaan, propt zijn sjaal en muts ook in mijn handtas en probeert me te overhalen ook zijn boekentas aan te nemen. Klein detail: Finne zit al in mijn nek... Enfin: de hele poppenstoet gaat op weg naar de auto. Opnieuw ruzie, gedoe en gepest.

Na de middag was het rustig: Raven naar bibliotheek, Hazel op de tekenschool, Lindert en Jorinde in bed (maar Lindert had dan wel een humeur om u tegen te zeggen toen hij wakker werd), Finne was vrolijk het huis overhoop aan het gooien.

Gelukkig kwam manlief vroeger naar huis om Hazel, en met haar nog 4 andere kinderen, van de tekenschool te halen en thuis te brengen. Eten stond klaar. Ik ging een half uurtje dutten (waarvoor dank, manlief) terwijl man kroost eten gaf.

Om 18u vertrok Bart dan met Raven naar de muziekschool voor het uurtje doedelzakles van deze laatste. Vlak voor Bart vertrok had Lindert een houten plankje op de bovenlip van Hazel laten vallen toen zij hem oppakte om een gezelschapspel te kunnen pakken. Opnieuw ruzie en gekissebis.

De meisjes moesten ook in bad, maar behalve Finne, die het niet zo begrepen heeft op haren wassen, bleef het rustig. Bart kwam thuis: uiteindelijk lagen alle kinderen snel in bed en bleven ze er ook in liggen.

Ruts: ik wil de administratie doen en probeer de kaft te nemen om de papieren in onder te brengen. Valt er toch wel geen fles limonade naar beneden zeker...Dat ding maakt een onheilspellende kssht-geluid. Ik hoor ze wel maar zie ze niet. Na een brul van mijnentwege komt man aangelopen, pakt de spuitende limonadefles die ik intussen, tussen het oud papier gevonden heb, vast en smijt ze de tuin in. De hele veranda plakt: vloer, kasten, oud papier. Hij ook, ik ook. Wat een kleverige bedoening.

En als klap op de vuurpijl valt het internet hier om de 5 voet uit en kan ik daardoor de rekeningen niet betalen.

Grrr (en dan was het nog rustig)

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Gelukkig zijn jullie samen een goed geoliede machine ; ik vind dat jullie dat prima doen. 2 jobs combineren met een groot gezin en opgroeiende kinderen die met tal van hobby's gepaard gaan. Knap ! Ik zal me mentaal maar al beginnen voorbereiden voor de dag dat we weer naar België verhuizen en ik weer middenin mijn oude leventje wordt gecatapulteerd. Bij deze ook groetjes aan Sigrid !

spruiten-en-putkikkers zei

Hoi, Merci voor de bemoedigende woorden. Normaal gesproken lukt het allemaal wel aardig en zal je me zeker niet horen klagen. 't Was gewoon allemaal effe teveel (tijd voor zonlicht!)