't Wordt toch echt wel tijd dat de verbouwingen beginnen. Het licht in de keuken gaat niet meer (leiding ligt er al bijna 10 jaar "voorlopig"), de afvoer van de spoelbak lekt zodanig dat het water tussen de tegelvloer en de novilon loopt, waardoor we een behoorlijk zompig gevoel hebben als we erop lopen,... De rommel (excuseer: speelgoed) van de kinderen dijnt exponentieel uit... Zucht.
Gelukkig is de architect vandaag de plannen in de brievenbus komen stoppen, zodat we die door de buren kunnen laten tekenen. Omdat de ene buurvrouw (= huisbaas van de woonst naast ons) in Sint Niklaas woont, wilden we dit vandaag doen, gekoppeld aan een bezoekje want het zijn echt heel fijne mensen. helaas: ook dit wilde niet lukken: zowel Bart als ikzelf werden door griep geveld. Ik heb de hele dag (om niet te zeggen het hele weekend) geslapen en nu gaat het enigszins beter.
Soms vraag ik me weleens af waarom altijd alles zo moeizaam moet gaan. Mijn levensles is volgens mij ofwel leren doorzetten (doe ik al jaren) ofwel leren relativeren (en dat lukt me tegenwoordig ook al meer dan aardig).
1 opmerking:
Als het een troost mag wezen : ook ik werd deze morgen wakker met een koortsblaas en een gevoel van oververmoeidheid. Griep is natuurlijk nog van een heel ander kaliber ; ik hoop dat jullie snel weer op de been zijn. Beterschap !
Een reactie posten