Nooit gedacht dat ik zoiets zou denken, laat staan dat ik het zou schrijven. Internet is geweldig.
Aanvankelijk was ik eerder sceptisch en de computer doet nog steeds niet wat ik wil, wanneer ik dat wil (wie wel?), straffer nog: hij doet gewoon niet wat hij logischerwijze geacht wordt te doen. (iedereen die zegt dat een computerprogramma logisch is opgebouwd mag eens een paar dagen bij mij komen zitten!).
Door deze (weliswaar eigenzinnige) computer ben ik in staat om met Ann, een vriendin die het plan had opgevat een aantal jaren met haar gezin in Kenya te gaan wonen, dagdagelijkse gebeurtenissen uit te wisselen, gebeurtenissen die zo alledaags zijn dat je er geen mail voor schrijft, maar dan wel net die dingen die net de sfeer van een gezin, de eigenheid ervan, uitmaken..
Ook door deze computer wissel ik diezelfde info uit en foto's met een vriendin (en haar man) die samen nog dezelfde studies heeft aangevat. Ik had er al even niets van gehoord door allerlei situaties maar intussen leest ze deze blog en ik hoop dat ze het fijn vindt om op deze manier ons gezin te zien evolueren (knipoog aan Chris en Georges!!),
Deze computer heeft er ook voor gezorgd dat ik nieuws kreeg van iemand die ooit in hetzelfde jaar psychologie heeft gestudeerd (zij met meer resultaat dan ikzelf) en dat ik mijn oude pennevriendin, waarmee ik schreef als prille tiener terugvond.
Verder heb ik een aantal boeiende mensen leren kennen, soms op een luchtige manier, soms met een pakkend levensverhaal (niewaar Nele?)
Merci internet!!!
1 opmerking:
Inderdaad, een fantastisch iets. Toen je me indertijd op een koude winteravond in je auto het idee meegaf een blog te beginnen in Afrika, wist ik niet eens waar je het over had. En dan zag ik de jouwe en was ik verkocht ! Het brengt het andere eind van de wereld een beetje dichter bij en ik zou niet meer zonder kunnen want hoe je het draait of keer : 5 jaar is een behoorlijk lange tijd.
Dikke kus van ons allemaal !
Een reactie posten