Vandaag... een dag als alle andere, of toch niet?!
Een lekker chaotische werkdag (zoals altijd). Bibi gaat met een klante naar de vakbond (zie vorige berichten) omdat de werkgever de benodigde papieren nog altijd niet heeft doorgestuurd en klante bijgevolg geen rechten op stempelvergoeding kan openen. Bibi komt terug en collega meldt dat ze iemand moet terugbellen, de nummer wordt haar gegeven (zoals gewoonlijk). Ik bel (na eerst een dringend telefoontje ivm huiselijk geweld) terug naar het nummer (zoals ik altijd doe als me dat gevraagd wordt).
Ze nemen op met "Stad Antwerpen, dienst verkiezingen". Ik begin al argwaam te koesteren.
Ik: "Ja mevrouw, u hebt daarstraks met onze dienst gebeld en ik moest u terug opbellen".
X "Dat klopt, ik heb u gebeld".
Ik "Ja?".
X "Ik belde u omdat u voorzitter bent voor een kiesbureau de eerstvolgende verkiezingen".
Ik probeer krampachtig me niet te verslikken in de slok koffie die ik net in mijn mond heb.
Ik: "Excuseer?".
X: "Ja, en we vroegen ons af hoe het komt dat u niet hebt gereageerd op de uitnodiging voor het afhalen van ons schrijven".
Ik: "Mevrouw, ik heb geen uitnodiging gezien, anders had ik wel gerageerd".
X: "Is het dan goed dat we de brief per binnenpost naar u toesturen".
Ik: (verbauwereerd): ja, da's goed. Maar (ik heb mijn kluts intussen teruggevonden) wat wordt er dan eigenlijk van me verwacht?
Er volgt een opsomming van een taxi die me ter beschikking wordt gesteld, van bijzitters die ik (goddank) niet meer zelf moet aanschrijven, van eventuele dienstvrijstellingen om een 2-uur durende uitleg te gaan bijwonen.
X: Dat was het, als er nog iets is mag u ons altijd contacteren.
Moet ik nu terugbellen om te melden dat ik dit helemaal niet zie zitten? Moet ik terugebllen om te vragen of ik klacht moet indienen tegen de post (als ze me niet hadden gebeld had ik misschien wel een proces aan mijn broek)
Ze willen me er blijkbaar per sé bijhebben: ik ben 3 keer de dans ontsprongen als bijzitter (wanger, borstvoeding en zwanger) maar nu wordt ik ineens benoemd tot voorzitter.
1 opmerking:
O nee ! Zelf ben ik ook ooit 3 keer opgeroepen, waarvan 1 keer als voorzitter maar eveneens 3 keer ontsnapt (de voordelen van een echtgenoot in het buitenland). Misschien moet je maar eens gauw bij Heike te rade gaan want ik weet dat zij ook ooit een keertje voorzitter was. Succes in ieder geval enneh ... het levert weeral stof op voor de blog :-)
Een reactie posten