Op 14 augustus had ik met een vriendin en haar 2 kinderen afgesproken in het Nachtegalenpark. Een speeltuin, en dan zeker een speeltuin met de allures van dit exemplaar, is altijd een prettige plaatsen om te "daten".
De kinderen hadden dolle pret. Aanvankelijk was de situatie wat onwennig, maar na een half uurtje was daar niets meer van te merken. Hazel verkoos echter om bij kinderen van de school te blijven, kinderen die tot Hazels grote plezier (want ze had overduidelijke heimwee naar de school) ook een speelafspraak in dezelfde speeltuin hadden (originaliteit is niet echt mijn dada, zo blijkt). Ik wist eerst niet waar dochterlief Hazel was, totdat ik een schim door de speeltuin zag rennen met een horde jongens (verkleed als ridder, echt waar) achter haar aan. Juist ja, dààr was ze dus!
Tijdens de picknick hadden we vreselijk veel last van wespen, in die mate zelfs dat we op de vlucht zijn geslagen. Er werd opnieuw gespeeld en gedaan, totdat we iets gingen dringen in de Melkerij. Nadien maakten we nog een korte wandeling door het park met als doel: het ijskarreke aan de ingang. Gelukkig zaten er daar beduidend minder wespebeesten en konden de kinderen op een bank smikkelen en smakkelen van hun ijsje.
Nadat Katrien was vetrokken, maakten de kinderen en ik nog een wandeling in het Beeldenpark (Middelheim). Beelden van allereli strekking stonden door elkaar: een klassiek, gelijkend beeld (niet altijd even evident) stond er vlak bij een grote worst die in een boom hing. Fascinerend. Jorinde vond het geweldig en wil zeker nog eens teruggaan, Raven had er zijn eigen ideën over: hij valt duidelijk niet voor conceptuele kunst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten