kastanjes

Het is herfst. Toen het nog een beetje veel beter (lees: warmer en zonniger) weer was, gingen we op zoek naar kastanjes. Geen tamme weliswaar, want dat wordt hier niet echt gegeten, behalve om een keertje te proeven. Neen: ons gezin gaat elk jaar voor de wildere variant, oftewel: de paardenkastanje!!

Elk jaar worden de kastanjes gebruikt om mee te knutselen, als speelgeld, om mee te koken in de kinderkeuken, als ruilmiddel,... als... Een bijzonder goedkoop en veelzijdig speelgoedje. Ook dit jaar was het weer zover. Ondanks het feit dat we al een grote mand hadden staan, moesten er dringend kastanjes bijkomen want Jorinde nam telkens kastanjes uit die mand mee voor een vriendje van school, Kaï. De broers en zussen van onze nr 4 waren er niet zo mee opgezet. Pittig detail: in de school staan ook paardenkastanjes, dus ik snap niet goed waarom ze per sé onze kastanjes mee naar school moet nemen.

Intussen komt het erop neer dat Jorinde een jas heeft met zakken die uitpuilen van de kastanjes. Ze denkt er niet aan om ook die kastanjes een plaatsje in de mand te geven omdat de anderen anders weer protesteren. Het aanbieden van een apart kommetje, mandje of whatever was ook geen optie: die dingen moeten en zullen in de jaszakken blijven zitten, waardoor Jorinde elke dag wel bijzonder zwaar beladen de schoolpoort binnenstapt.