Aan tafel, zoals gewoonlijk een gekakel en een drukte van jewelste. Finne is aan het treuzelen met eten (lees: ze wil dat ik haar vork in haar mond steek). Ze blijf maar kieskouwen op de groeten en ikzelf zeg ineens: "Goh, Finne, eet nu eens eindelijk je mond op". Grote hilariteit.
(voor de iets minder goede verstaander: het was dus bedoeld als "eet je mond ni eindelijk eens leeg")
1 opmerking:
moehah :) ik heb een gelijkaardige anekdote erop gezet
zalig :)
Een reactie posten