Het moet niet altijd ver of spectaculair zijn om boeiend of ontroerend te zijn. Zo blijkt... De jongste putkikker wilde zooo graag nog eens naar de kinderboerderij, hier niet zover vandaan. Op een vrij momentje kwam het er dan toch eens van. De kleinste uk was in de wolken, de grootste ook wel. Hij mocht er een pasgeboren lammetje vastnemen, de fles geven en zorgen dat de andere kinderen het beestje ook konden aaien. man man, de fierheid droop eraf. Mooi om zien: de zachte kant van een would-be puberzoon.
Ontroering zit meestal in kleine, niet georkestreerde dingen zoals een poesje dat de gemorste melk oplikt, gemorste geitenmelk...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten