Kindjes worden groot, en soms veel sneller dan je het zelf doorhebt... 't was Raven zijn laatste jaar op Lohrangrin, over een paar dagen stapt hij de poort door van het middelbaar. Op Pius X, 14 klassen eerstejaars, helemaal anders, uitbroken uit de veilige cocon. Nieuwsgierig, spannend, beetje onzeker... en wij met hem!
Om de pil wat te verzachten: enkele foto's van het eindfeest van in juni. Dat lijkt intussen geen 2 maanden maar eeuwen geleden. Het eindspel was grandioos, echt kippenvelmomenten... Zeker toen de hele klas het lied "riverside" zong van Agnes Obel en stil stond. Ze STONDEN er gewoon. Traantjes van ontroering, vooral dan bij de ouders.
Nadien: groot feest in het thema van de Grieken. Vooral omdat er 3 juffen waren geweest, een gegeven dat ons naadloos leidde naar de 3 schikgodinnen. 't was de moeite en de samenwerking verliep zoals vanouds (en voor de laatste keer) geolied. Enkele vergaderingen , wilde plannen van ouders, verklede ouders (de ene ging daar al iets verder in de de andere), griekse dansen, griekse spijzen, een spech, een god op de olympos. 't was mooi, 't was goed en vooral, 't was ontroerend!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten