zaterdag 5 april 2008
Bezoek uit het verre Afrika
Vorige week liep ik in de bank oude bekenden tegen het lijf. 'k Dacht eerst aan een spookverschijning. Niet omdat die oude bekenden er dusdanig bizar uitzien, verre van zelfs, eerder omdat ik ze eerder op een Masaimarkt in Kenya had verwacht dan in het plaatselijke bankfiliaal in Hoboken. Het was blijkbaar op mijn gezicht te lezen (wat niet trouwens) want Wout vroeg me of ik dacht dat ik een spook zag. De vrienden uit kenya zijn 2 jaar geleden afgereisd om er te gaan wonen/werken. Vorig jaar zijn Ann en de kinderen 6 weken op bezoek geweest in Antwerpen (Luk minder lang) en ze hebben er volgens mij 6 weken rondgecrosst. Dit jaar zijn ze onverwacht naar hier gekomen door allerlei omstandigheden en blijven ze maar 3 weken. Gelukkig heb ik dit jaar wel een afspraak kunnen regelen, wat vorig jaar maar niet lukte. En vandaag, vandaag zijn ze bij ons komen brunchen. Gek eigenlijk, het doet niet vreemd als ze binnenkomen en het is net alsof ze gisteren nog zijn langsgeweest. Het oude vertrouwde vriendschapsgevoel heet dat dan. Ook de kinderen speelden met elkaar alsof ze elkaar elke dag zagen. het was gewoon erg fijn vandaag. Merci Naïrobianen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Lief !!! We hebben er alleszins dubbel en dik van genoten en zijn met een koffer vol fijne herinneringen opnieuw afgereisd naar het zwarte continent. Genoeg energie en warme gevoelens om er weer een jaartje tegenaan te kunnen. Bedankt, 't was tof en lekker, enneh, in naam van onze jongens ook nog "nen dikke merci" voor de fietsdag van Raven ! Dikke zoen voor jullie allemaal, Ann & co
Hallo familie Van Hove,
Ik vind die titel van jullie blog geweldig vertederend. De spruiten, dat is me inmiddels helemaal duidelijk maar een vraag die nu al maanden op mijn lippen brandt en die ik nog niet eerder durfde te stellen : WIE zijn nu in hemelsnaam toch die putkikkers ? (Ik wacht vol spanning ...)
Groetjes en dikke zoen voor jullie allemaal,
Ann
Een reactie posten