
Om van school naar de auto te gaan, passeren we meestal een "paardenwei". Onze auto stond vandaag pal aan de paardenwei geparkeerd en net toen we aan het instappen waren, kwam er een paardenhoofd heel nieuwsgierig piepeloeren over de omheining. Jroinde schrok en nam een sprong in de auto, terwijl ze bijzonder argwanend naar het dier keek. Ik zei dat de paarden niet in de auto konden omdat ze daar veel en veel te groot voor waren (zelfs in een camionette passen ze dus niet). Dit deed me dan ineens denken aan een jinkamp, toch wel lang geleden, in Frankrijk. We kampeerden daar op een berg, waar de koeien vrij rondliepen. De boer had ons verzekerd (volgens de leiding dan toch) dat de koeien zich zouden laten afschrikken door het ophangen van een simpele draad (als omheining dan) omdat ze de koord zouden associëren met schrikdraad. De eerste dagen klopte dat inderdaad, maar nu zijn koeien toch duidelijk niet de lompe dieren waarvoor ze (jammer genoeg) maar al te vaak worden gehouden. halverwege het kamp was er dan toch een koe geweest die de euvele moed ha dgehad om de draad plat te trappen, waardoor er een hele kudde (of troep) koeien in de cirkel stond, tussen de trekkerstentjes in, waarin wij lagen te slapen. Nu, dat was nog niets geweest. Het is alleen bijzonder spannend om plots een koeienkop boven je te zien terwijl je een half lodderoog opentrek om te kijken waar het lawaai vandaan komt. Nog spannender is dan dat die beesten hoorns op hun hoofd hebben, waarmee ze het tentzeil aan flarden scheuren als ze nieuwsgierig rondkijken. Panike, paniek en nog eens paniek. Ik vertelde dit verhaal aan de kinderen en dan vragen ze altijd naar meer grappige en spannende dingen die je vroeger hebt beleefd want moeke, die heeft toch al wel wat meegemaakt. En inderdaad, dat klopt... als ik vroeger meeging op kamp, dan moest de EHBO toch altijd behoorlijk aangevuld zijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten