2 juli, 8 uur 's avonds. We staan in de startblokken om naar Bretagne te vertrekken. We gaan kamperen in Sarzeau, een klein stadje op Presqu'ïle de Rhuys (Morbihan, Zuid-Bretagne). De kinderen gingen in de namiddag naar de schoonouders, kwestie van te kunnen inpakken met zo min mogelijk stress. 5 minuten voordat we doorgaan om ze af te halen, toch stress. Ik weet ineens waarvan de vreemde, weëige geur afkomstig is, die ik al een hele week ruik en waarvan ik de oorsprong niet vond: Finne heeft blijkbaar de schakelaar van een diepvries afgezet en de hele inhoud ervan (frieten, wafels, ijsjes, een brood, zakken met voorgesneden uien,...) is reeds enkele dagen ontdooid. Jakkes, da's dus echt wel kokhalzen. Een goed begin van de reis!!!
Na een korte pitstop, vallen de kinderen uiteindelijk één na één in slaap om 's morgens vroeg terug wakker te worden. Tijd voor tasje chocomelk uit de automaat (koffie voor mij), het opruimen van de slaapzakken in de auto, het verpamperen van Finne. Terug doorrijden en dan... (koffie was er al) komt de camping in zicht. Het eerste wat de kinderen zien zijn de grote glijbanen die uitmonden in het zwembad. We kiezen een plekje en zijn de hele dag bezig met ons te installeren. Bij het opzetten van de binnentent ontdekte Lindert zowaar een "schat". Mijn bril, die ik al enige tijd kwijt was en die blijkbaar in mei in de tent was blijven liggen toen we de tent in de gietende regen opbraken.
Hazel is panisch van de loslopende honden op de camping, van alle honden tout court eigenlijk. Gelukkig beterde dit wel in de loop van de kampeerperiode en kan ze nu gewoon langs een aangelijnde hond lopen.
De volgende dagen werd er gewinkeld, gezwommen in het campingzwembad, ging ik met de 3 oudsten naar de zee (op ong. 1 km afstand) waar er flink wat schelpen werden geraapt, die de kinderen de dag nadien dan zelf schoonmaakten, er werd gezocht naar een ritme, en ja, ook ruzie gemaakt. Finne was toch wel overweldigd door het zwembad...
De kinderen begonnen te vragen wanneer we iets gingen bezoeken.
Net zoals vorig jaar moesten we een beurtrol afspreken wie er wanneer MOCHT afwassen (jaja, mag, ze doen het echt wel graag) en nieuw dit jaar: wie er wanneer naast Finne mocht zitten. Jorinde was de gelukkige: ze mocht de eerste dag afwassen en was erg blij toen ze in het afwasteiltje een scampilepel (campinglepel dus) ontdekte.
's Avonds maakten we een lijstje, aan de hand van de toeristische brochures, van de bezienswaardigheden die we met eigen ogen wilden zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten