Jorinde besliste tijdens de herfstvakantie, out of the blue, dat ze opeens wilde slapen zonder tut. Ik beloofde haar een verrassing, net zoals ik bij alle andere kinderen al deed, als ze het een week deed. Et voila... het muziekdoosje is een feit. Dit bevestigt ons idee dat kinderen zelf heus wel aangeven wanneer ze ergens aan toe zijn. Dat was zo met het stoppen van borstvoeding, het stoppen met pap drinken uit de fles, op het potje gaan, de zindelijkheid 's nachts, bij de groteren met lezen en dus ook met tutjes. In sommige gevallen zal een kleine stimulans nodig zijn, maar forceren is werkelijk nergens goed voor!!!
En Hazel is vorig weekend haar tweede melktand kwijtgeraakt, op scoutsweekend. Nu staan Lindert zijn eerste 2 tanden los.
2 opmerkingen:
amai, flink zenne
Hey, een dikke duim voor Jorinde ! Weer een stapje verder op weg naar "groot worden".
Iets heel anders : die chocoladetaart lijkt mij wel wat, alleen kan ik hier in het verre Afrika geen chocolade vinden ... grrr, wat jammer ...
Dikke zoen, enneh ... blijf bloggen !
Ann
Een reactie posten