oorverdovend-gezellig

Ik hink wat achterop in de beschrijving van osn leventje, maar da's niet erg. Zo moet ik nog steeds het relaas van onze zomervakantie op deze blog zetten, maar dat komt er voorlopig niet van, nog STEEDS door verbouwperikelen: ik vind de notitieblok niet meer terug waarin ik vanalles genoteerd heb. Soit. Komt nog!

Een dikke veertien dagen geleden hadden we het eerste drukke weekend van een hele serie weekends.

Op vrijdagavond trouwde een vriendin van me. Omdat het een Marokkaans huwelijk betrof (een evenement op zich) ging ik er verkeerdelijk vanuit dat enkel ikzelf was uitgenodigd en kon manlief thuisblijven met de kinderen. Toen ik er eenmaal stond, bleek dat manlief in kwestie ook was uitgenodigd, maar dan wel in het mannenbastion. Snel even gebeld, gelukkig kon schoonzus-lief op de valreep komen babysitten (waarvoor dank), en man kwam eraan. Om vervolgens terug te verdwijnen in het zaaltje boven de feestzaak waar ikzelf zat.

Op de uitndoiging stond dat we er vanaf 19u welkom waren. Waar ik me eerst verveeld voelde omdatr ik niet op tijd klaargeraakte, voelde ik me een uur later een beetje opgelaten toen we in-een-nog-steeds quasi lege feestzaak waren. Zuiderse normen zeker? Rond 21u begon het volk (vrouwvolk in dit geval) in grote getale toe te stromen. De muziek werd harder en er begonnen zowaar enkele mensen te dansen. Normaal gesproken blijf ik zelden op mijn stoel zitten als er wordt gedanst, maar dit keer liet ik de beker aan me voorbijgaan... Zoals Nadine (een vriendin treffend omschreef: die vrouwen kunnen met alles tegelijk shaken en als het moest zouden ze nog met hun oorlellen bewegen ook). Knap zeg, behoorlijk indrukwekkend ook, maar ook... enorm luid. Nu snap ik ook ineens waarom het voor veel moslimhuwelijken een probleem is om een feestzaal te vinden. Het was bij tijden gewoon oorverdovend mooi! Om 22u kwam de bruid binnen (na een make-over van 3 uur), werd voorgesteld, ging op een "troon" zitten, werd (terecht) bewonderd, er werden foto's genomen en kersverse echtgenoot kwam zijn bruid bewonderen. Opnieuw foto's... en bruid terug weg. Hapjes en muntthee, dansen, bruid terug in andere kleding, terug dansen, eten,... En manlief: manlief zat boven muntthee te slurpen... Het was laat, half 3, tegen dat we terug thuis waren.

De volgende dag werden we verwacht op een bijzonder gezellig familie-etentje in "den Amadeus". Gezellig, goed gebabbeld met neven en nichten, lekker gegeten (alhoewel ze eerst ribbekes in mijne nek wilden draaien: ik lust helemaal geen ribbekes) en terug... laat laat laat