Sint Maarten

Op 10 november (trouwens, gelukkige verjaardag mama; waar je ook bent!) was het weer zover: hét Sint Maartensfeest in het fort.

Raven moest dit jaar een toneelstuk brengen en werd er uiterlijk om kwart voor zes verwacht. Nu, dat was een beetje moeilijk vanuit praktisch standpunt omdat Bart pas rond half zes thuiskomt van het werk en ik dan met de 4 anderen in de auto zou moeten blijven wachten, wat schier onmogelijk is op zo'n spannend moment. Gelukkig had Raven zelf aan een andere mama gevraagd (een mama die mee de locatie ging versieren) of hij na school mee mocht met haar. Ik vond het prachtig dat hij zelf dit initiatief durfde nemen. En ja: het mocht: als extraatje gingen ze zelfs een broodje eten!

Hazel, Lindert en Jorinde waren al een hele week aan het werk geweest aan hun lantaarntje, Finne had een lantaarn van haar juf gekregen. Voor dit feest hebben we zelf intussen ook al een lantaarn gekocht en aan een mooie tak bevestigd (waarom we dit laatste doen is me zelf niet meer helemaal duidelijk: halverwege de tocht dragen we toch het merendeel van de lantaarns van onze kinderen, maar kom: het kan maar bijdragen aan de sfeer).

Rond 18u kwamen we bijeen aan de ingang van het fort. Deze ingang was volledig versierd met theelichtjes in zelfgmaakte lantaarntjes. Vanaf het moment er zich een groep van een 40-tal mensen had verzameld, mocht die vertrekken, onder de deskundige begeleiding van een gids van Natuurpunt. En dan, dan was het eigenlijk de bedoeling om in stille (met de nadruk op stille) optocht op wandel te gaan en op zoek te gaan naar een "huisje" dat bemand werd door 2 leerkrachten. Die speelden een toneeltje, vroegen om iets te zingen, deelden lekkers uit... Altijd iets om naar uit te kijken.

Toen we voor de 2e keer de feestlokatie (een loods, volledig verlicht met brandende lantaarns, kaarsen en dies meer) voorbijliepen, dachten we dat we naar binnen mochten. Dat bleek echter niet het geval te zijn: we waren te snel geweest en mochten nog een ommetje maken (altijd knap vervelend als je dringend een sanitaire stop moet maken). Na dat ommetje mochten we gelukkig wel binnen. Liedjes zingen, toneel kijken, op zoek naar je kinderen gaan tussen een heleboel volk ... uiteindelijk werden we beloond met een lekkere wafel uit de enorme manden wafels die de vierde klas de hele dag aan het bakken was geweest voor de hele school. 't Was weer mooi (en gelukkig deze keer niet nat, noch koud).

(Misschien de volgende keer een sanitaire cabine zetten, want het was toch een beetje spannend daar in de boskes)