Gelukkig was het dit jaar eens echt goed weer: zonnig en vrijwel geen wind.
Terwijl Bart met spruit 4 in het kleuterklasje mocht luisteren naar een mooi verhaal en de drie oudste spruiten naar een op hun maat gemaakt verhaal luisterden in de eigen klas, stond ik buiten met spruit nr. 5. We bewonderden de feestelijk gedekte tafel (voor de receptie op kindermaat nadien), de kleurrijke linten aan hekken en poorten en de Palmpasentak him (of her)self.
Nadien volgde de feestelijke optocht, begeleid door doedelzak en accordeon (met dank, want gezongen werd er dit jaar niet bepaald veel, wat wel jammer was). Tijdens deze optocht slaagde Jorinde erin om van een voortuinmuurtje te kukelen om met een spectaculaire koprol neer te komen in een struik verdroogde pioenrozen... Gelukkig zonder veel erg, zodat ze nadien vrolijk kon meedoen met de rondedans om het feest te openen.
Raven gaf een solo ten beste met zijn doedelzak voor de hele school en aanverwanten en hij deed dat bijzonder goed: zonder faalangst, zonder kapsones, gewoon zelfverzekerd. Knap gedaan.
Nadien danste Lindert "Duifje, duifje voor mijn venster" en ook deze dans werd gevolgd door een streepje muziek, gebracht door de 5e en 6e klas.
En zo kwamen alle klassen aan de beurt, terwijl de dansen steeds ingewikkelder werden, maar tegelijkertijd ook altijd meer ontspannen oogden.
Na de zesde klas mocht iedereen onder de Palmpasenbogen doorlopen, kregen de jongsten een eitje (ijverig versierd door de 5e en 6e klassers 2 dagen tevoren) en mochten we een glaasje warm fruitsap (niet echt mijne meug) en een palmpasenbroodje gaan halen. Er werd nadien nog gespeeld (de kinderen) en gebabbeld (de ouders) dat het lieve lust was...
Het was echt geslaagd!
Hazel vertrok nadien rechtstreeks van het feest naar een verjaardagsfeestje van klasgenootje Joshua... 's Avonds was ze zo moe dat ze van het bankje in de badkamer duikelde waardoor ze een gekneusd scheenbeen opliep. De meisjes hielden ervan om onverwachte duikelingen te maken dit weekend, maar bij Hazel was de schade toch wel bijzonder pijnlijk! Eindigen in mineur heet dat dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten