Vorige week dinsdag was het hectisch: ik ging even langs bij mijn vader en het draaide er uiteindelijk op uit dat hij moest opgenomen worden.
Toen ik 's avonds laat thuiskwam bleek dat manlief gee tutje voor de jongste spruit had gevonden en dat ze bijgevolg zonder dit troost-en-in-slaap-val-hulpmiddel was gaan slapen. De volgende dag vertelde ze dat ze geen tutje meer wilde en zoals de traditie ten huize van spruiten-en-putkikkers het wil, kocht ik haar een kadootje als hulpmiddeltje om in het vervolg tutvrij door het leven te gaan. Het knalroze muziekdoosje viel behoorlijk in de smaak en nu ... nu is het hier volledig tutvrij! Yes!
1 opmerking:
woohoo!
Een reactie posten