Afgelopen zaterdag was het zover: het zevenjarigenfeest van Lindert. Met ouders van 11 andere kinderen waren we al sinds september druk in de weer met voorbereidingen allerhande: van een locatie, tot een thema om rond te werken, tot "proefjes" en activiteiten op de 2 ingelegde doedagen tot de praktische voorbereidingen van het feest zelf.
Gelukkig waren de weergoden ons goed gezind en kon het ritueel (met als apotheose de overhandiging van de zelfgemaakte kistjes) buiten op het grasveld plaatsvinden. Toen we aan tafel gingen begon het zachtjes te druppelen...
Foto's komen later maar geloof me: ze geven een mooie impressie van de dag. Onze zevenjarigen STONDEN er en leken ineens een stukje gegroeid. Foto's van de kist (geaquareld met riddermotief) komen ook nog.
In het kistje zat een zelfgemaakte voetafdruk, een klein geschenkje van ons (natuurlijk een draak, Lindert heeft gewoon iets met draken) en volgende brief, die we hem hebben voorgelezen:
Lieve Lindert,
Nu ga je je eigen gang, je weet niet waar je heen zal gaan maar je zal zeker de weg wel vinden...
We zijn er zeker van omdat jij een heel sterke jongen bent, een jongen ook die de kracht heeft om door te gaan. Dat heb je al zo vaak bewezen: je bent iemand van "moeilijk gaat ook". En dit, lieve Lindert, is heel belangrijk in het leven: niet opgeven!
Je ziet ook wie er hulp nodig heeft en je zal gaan vragen wat er aan de hand is en kijken of je het kan oplossen. Mooi, blijf dit zeker doen!
Net zoals een goede ridder heb je een sterk gevoel voor rechtvaardigheid, een gevoel dat je zegt wat er eerlijk is voor andere mensen en wat niet. En, als het moet, een sterk zwaard. Probeer altijd eerst om het gewoon op te lossen, zonder meteen met een zwaard te zwaaien. Zo ontstaan er oorlogen met gevolgen die niemand wil.
Een hart van goud, ook dat heb je. En samen met je geweten dat zegt wat er goed of slecht is, zal dit je doen opgroeien tot een liefdevolle jongen, die kan beslissen wat hij doet, waarom hij het doet en wat de gevolgen er van kunnen zijn.
Lieve Lindert, je gaat nu wel je eigen gang, maar we gaan erg graag nog een stukje met je mee op je levensweg: in het begin nog een beetje op kop om zachtjesaan naast je te komen lopen.
Liefs,
Vake en Moeke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten