paniek

Vorige vrijdag: raven komt later thuis dan gewoonlijk. Uiteindelijk komt hij toch thuis: betraand, helemaal overstuur.
De gevaren van de grote stad indachtig is mijn eerste vraag: "wat is er gestolen"? En inderdaad... zijn identiteitskaart is weg. Tussen de huilbuien door meen ik te begrijpen dat hij probeerde te tikken aan de tramautomaat, dat zijn plastiekje met daarin kortingskaart, identiteitskaart, schoolkaart op dat moment uit zijn portefeuille moet gevallen zijn zonder dat hij dit zelf doorhad, dat hij uitstapte uit de tram omdat deze ging binnenrijden in de tramremise en dat er 2 jongens uiteindelijk het plastiekje, mét alle kaarten, zonder identitietskaart uit de tram naar hem hadden gegooid. Omdat het toen was opengevallen had hij meteen gezien dat zijn identiteitskaart eruit was. Soit, een totaal waarig verhaal, dat hetzelfde bleef na een paar keer vertellen.
Enfin: de auto in, naar de desbetreffende tramhalte: niets te zien. gebeld naar de lijn want misschien was zijn bewijsje er gewoon uitgevallen. Behalve een heel onvriendelijke vrouw aan de lijn (van het telefoontoestel ditmaal) geen reactie. Uiteindelijk gaat onze oudste zoon samen met zijn vader naar de politie... en wordt prompt teruggestuurd want ze hebben geen foto bij...
Vandaag ontvingen we ee, brief van de lijn waarin staat dat ze het "verloren voorwerp" niet hebben gevonden. Ik vrees dat dit een nieuwe identiteitskaart gaat worden. En een zoon die een illusie armer is: niet alle mensen zijn goed!