Lindert heeft vertrouwen in de directeur van de school. Of nu even niet meer? Gisteren komt een hoofdschuddende directeur voorbij me gelopen, hij aarzelt even en komt dan toch naar me toe. Hoofdschuddend.
Even later komt de mededeling: "Lindert is op mijne kop gevallen". Ik kijk verbaasd, bén ook verbaasd en even later komt het verhaal. De kin van Lindert is op het hoofd van de directeur terechtgekomen en de rest van zijn lijf op de (pas geopereerde) schouder van het lijdend voorwerp. Ik vraag me intussen toch echt wel af hoe dat kan, aangezien Lindert nu toch echt niet van het vliegende type is.
En dan komt het hele verhaal: in de zesde klas zijn ze op dit moment bezig met vertrouwen. Daarbij horen natuurlijk ook methodieken. Een van die methodieken is het geblinddoekt over een balk lopen.
De balk ging hoger en hoger totdat die boven het hoofd van de directeur lag. (waarop dan, dat weet ik niet en vraag ik me nog steeds af). En dan kon het kind in kwestie kiezen om al dan niet een hand te geven terwijl hij/zij, al dan niet met veel bravoure, over de balk paradeerde. En daar, daar moet iets zijn misgelopen, waardoor Lindert een noodlanding maakte op de kop van de directeur.
Na die mislukte zweefvlucht, wilde niemand meer aan de beurt komen, vreemd toch?
En Lindert, die bleef er zijn moedige, dappere zelf onder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten