Sinds gisteren staan ze er te blinken op de chape in de woul-be-keukenruimte: 202 dozen vol panelen, vijzen, schuiven... Ze zijn in goed gezelschap van een grote koelkast annex diepvries en een oven. Eindelijk is de keuken er, na 4 maanden kamperen in de keuken. Nog 12 nachtjes slapen en dan wordt ze gemonteerd. Ik kijk er echt naar uit.
Het kamperen is hier trouwens op zijn hoogtepunt: sinds vorige week weigert de vaatwasmachine om nog op of af te springen. Technieker laten komen... uiteraard besliste het toestel in kwestie dan net om nog eens uit zijn winterslaap te komen en te draaien als vanouds. OK, uw vaatwasmachine draait, dat is dan 48 euro. Grr. Intussen voelde ik me wel totaal belachelijk, maar anderzijds ook opgelucht aangezien het gedaan was om de afwas met de hand te doen. Had ik gedacht: nadat de vaatwasser klaar was met draaien (het showke voor de technieker) besliste het dat het toch nog maar koud was om vervolgens opnieuw in een winterslaap te duikelen.
Daar stond ik dan weer 's avonds: curverbox op tafel (wegens geen ordentelijke spoelbak in de voorlopige keuken), boven warm water gaan halen in emmers (wegens geen warm water in de "keuken", koud water bijgevuld in de curverbox met de tuinslag (wegens geen koudwaterkraan in de keuken) en afwassen maar... Afgewassen vaatwerk werd tijdelijk geparkeerd op een badhanddoek die op tafel lag (wegens ingepakt droogrek in 1 van de tig dozen die uitgeladen moeten worden als de keuken er eenmaal staat). Enfin: gelukkig hebben we in een jeugdbeweging gezeten en gaan we af en toe eens kamperen. Op den duur wordt het toch gewoon hilarisch, niet?
1 opmerking:
goh meid ... echt ... sterkte ... er is licht aan het einde van de tunnel !!
Een reactie posten