Vandaag was het halfvasten. Niet dat we hier zo kerkelijk zijn, maar op halfvasten wordt er naar aloude traditie een zwaarddans (reidans) gedanst in Antwerpen. Naast het breken van halfvasten is het ook een vruchtbaarheidsritueel, een verwelkoming aan de lente als het ware...
Raven deed dit jaar voor de 4e keer mee (op naar een medaille) en Lindert zette zijn eerste zwaarddanspasjes. 't Was weeral mooi en de moeite (en ook, naar jaarlijkse traditie, koud).
Al snel geraakte ik aan de praat met een moeder van een andere zwaarddanser. We zien elkaar al wel elke jaar sinds een jaar of 4 maar het was er nog nooit van gekomen om te babbelen... En dan blijkt dat toeval niet bestaat: zoveel raakpunten, een aantal gemeenschappelijke vrienden/kennissen, een deel dezelfde ideeën... De wereld is klein!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten