Onze oudste zoon had een goed rapport. Niet supergoed, niet slecht, maar goed...
Ik kan dan ook niet beweren dat het veroveren van enige vorm van goede punten dan ook, te wijten is aan de noeste arbeid van de oudste zoon. Volgens onze, overigens bescheiden, mening heeft meneer nog méér dan reserve genoeg. Als we even bekijken op welke tijdstippen zoonlief de boeken heeft opengedaan en, vooral, op welk moment hij ze heeft gesloten... én we bekijken vervolgens het rapport... Wel dan komen we tot de conclusie dat meneer nog véél reserve heeft, nog heel veel. Het kan dus nog vééél beter. Hij heeft er gewoon geen zin in, en al helemaal niet in het bestuderen van de taal van Molière.
Iemand enige ervaring met taalkampen?
(Zaak van een in lagere regionen gelegen letter te vermijden.)
Bedankt!
1 opmerking:
Zooo herkenbaar enneh, dat betert niet, hoor ...
Een reactie posten